Dit gedichtje kwam ik tegen, in een atelier in het plaatsje Keent.

Het ware te wensen,………..Wenschen
dat alle mensen……………….Menschen
Met al hun gebreken,
zichzelf eens bekeken.
Dan zouden zij het praten,
over and`ren wel laten.

Laat ebben, laat vloeien.
Laat ieder zich met zijn eigen bemoeien.
Wie wat weet van mij, of de mijnen.
Gaan eerst naar huis en bekijken de zijnen.
Zijn deze van gebreken vrij,
Dan staat gij verre boven mij.
Want wie in zijn eigen tuintje wiedt.
Ziet het onkruid van een ander niet.

Van wie deze gedichtjes zijn weet ik niet, maar ze zijn wel leuk om over na te denken.!!